Trzeba się czymś interesować

March 10, 2010 0

in Zainteresowania @ 1:32 pm

Polskie Konsorcjum Przyjaciół Indian

Profil działalności
integracja i uaktywnienie społeczna, prawa wolności człowieka i obywatela, morał, cywilizacja, oświata i wychowanie

Rok założenia
1990

Rodzaj stowarzyszenia
Stowarzyszenie

Siedziba
Warszawa, Polska

Członkowie
50

Zasięg
Polska i obczyzna (Ameryka)

Adres

01-418 Warszawa
(e-mail)

Strona internetowa

Polskie Kartel Przyjaciół Indian (PSPI) – jedyna formalnie istniejąca ogólnopolska zrzeszenie zrzeszająca sympatyków tubylczych Amerykanów, inaczej indianistów. PSPI powstało wiosną 1990 roku (z siedzibą pierwotnie w Białymstoku, a potem w Warszawie) w związku z przygotowaniami do polskich etapów tzw. “Świętego Biegu” z Londynu do Moskwy, organizowanego w tamtym czasie w Europie przez indiańskiego działacza i aktora Dennisa Banksa w ramach cyklu światowych biegów i marszów Indian i ich sojuszników z innych kultur.

Stowarzyszenie wywodzi się z uczestników i sympatyków Polskiego Ruchu Przyjaciół Indian. Zamiarem twórców PSPI było kongregacja grupy działaczy i koordynatorów - części indianistów rozumiejących potrzebę wyjścia niezależnie od formułę ruchu i kontrkultury, a zainteresowanych działalnością z większym natężeniem sformalizowaną (w połowie lat 90. do PSPI należało nad 50 osób). Jego cele statutowe obejmują tzw. “4xP”: poznawanie, praktykowanie, propagowanie i wsparcie w dziedzinach dotyczących Indian obu Ameryk i realizowane są w ramach działań grup lokalnych i okazjonalnych imprez ogólnokrajowych i współpracy międzynarodowej.

Szczyt aktywności PSPI przypadł na połowę lat 90. XX w. Członkowie stowarzyszenia organizowali w tamtym czasie niektóre z dorocznych ogólnopolskich zlotów Polskiego Ruchu Przyjaciół Indian, ogólnopolskie sesje popularnonaukowe z udziałem znanych naukowców i podróżników (Gród nad Wisłą, Poznań), wzorowane na Świętych Biegach środkowoeuropejskie wyścigi sztafetowe sympatyków Indian z kilku krajów (Obrót Przyjaźni Narodów w 1994, Obrót Wolności na rzecz Leonarda Peltiera w 1996), spotkania z Indianami zapraszanymi do Krajowy na skrypt i kurs zaś indianistyczne wystawy, imprezy artystyczne i edukacyjne. Największym przedsięwzięciem z inicjatywy PSPI były zorganizowane w październiku 1992 r. przy hasłem “Kolumb ty draniu”: kolekcja dzieł sztuki, posiedzenie naukowa i festiwal filmów w warszawskim Muzeum Niepodległości, którym towarzyszyły imprezy uliczne (ceremoniał powitania dnia, manifestacje przy ambasadami USA i Kanady). Syndykat wydawało comiesięczny “Biuletyn Informacyjny PSPI” i współpracowało z kwartalnikiem “Tawacin”.

W ramach działalności wspierającej członkowie PSPI inicjowali m.in. zbiórki przyborów szkolnych i ciepłych ubrań na rzecz indiańskich dzieci z ubogiego rezerwatu Pine Ridge tudzież akcje zbierania podpisów przy petycjami w obronie Indian i ich świętych miejsc (Góry Czarne, Mount Graham). Organizowali również spotkania z zapraszanymi do kraju tubylczymi działaczami (Dennis Banks, Bobby Castillo, Frank Dreaver, James Robideau, David Gauld). Ze względu na niedostatek doświadczeń, skromne zaplecze organizacyjne i finansowe, delikatny napływ nowych członków a kontrowersje samych indianistów około działalności PSPI federacja zaprzestało przejściowo aktywnej działalności zbiorowej przy upadek lat 90., mimo iż wielu jego członków później związanych jest z tematyką indiańską indywidualnie - zawodowo ewentualnie hobbystycznie - w tym w ramach działań PRPI, regionalnych “wiosek indiańskich” i innych organizacji ekologicznych i humanitarnych.

Działania prowadzone indywidualnie a przez lokalne grupy indianistów (m.in. we współpracy z muzeami etnograficznymi w Warszawie i Poznaniu tudzież internetowym “Etnoradiem”) przyczyniły się, po kilku latach dyskusji i przygotowań, do reaktywacji formalnej działalności stowarzyszenia w połowie 2007 roku, w toku XXXI Zlotu Polskiego Ruchu Przyjaciół Indian. Nowe władze PSPI wybrano i oprogramowanie działań określono w listopadzie 2007 r. w czasie V Jesiennego Pow-wow w Katowicach.

W pierwszym okresie działalności “nowego” PSPI jego członkowie brali wkład m.in. w akcjach wspierających Najdłuższy Pochód 2008 w USA, Maraton Pisania Listów Amnesty International i Wielką Orkiestrę Świątecznej Pomocy, redagowali biuletyn informacyjny, przygotowali konferencję popularnonaukową w 35. rocznicę okupacji Wounded Knee tudzież akcje edukacyjne na Doba Ziemi i Dwadzieścia cztery godziny Solidarności z Tubylczymi Ludami Ameryki (12 października).

Pierwszym honorowym członkiem PSPI był autor i popularyzator kultury Indian Sat-Okh, do stowarzyszenia PSPI należeli ewentualnie należą m.in. pisarze Longin Jan Okoń i Jarosław Wojtczak a wszyscy trzej założyciele i pierwsi redaktorzy kwartalnika przyjaciół Indian “Tawacin”.

Bibliografia

  • Marek Nowocień - Polski Poruszenie Przyjaciół Indian dzień wczorajszy dziś i jutro, w: “Odrębna świat. Referaty z sesji “Indianie i Indianiści” poświęconej pamięci Indiańskiej Babci Stefanii Antoniewicz”, red. A. J. Kilanowski, Wyd. TIPI, Wielichowo 2004 ISBN 83-919264-0-0
  • Przemysław Bartuszek - Indianistyczne ruchy w Polsce i na świecie, “Populacja Otwarte” 1998, nr 2 (20)
  • Szymon Beźnic - Kontrkultura po indiańsku - sylwetka Polskiego Ruchu Przyjaciół Indian, “Nomos” 2000, nr 30/31
  • Anna D. Tomala, Polskie Kombinat Przyjaciół Indian, “Wabeno” 2002, nr 41, s. 1-2
  • Biuletyn Informacyjny PSPI, maszynopis powielany, 1990-1997

Przypisy

  1. ↑ Polskie Kartel Przyjaciół Indian w ngo.pl, bazy.ngo.pl,

Linki zewnętrzne

Kategorie: Badacze i miłośnicy Indian • Dryg • Stowarzyszenia

0

in Zainteresowania @ 1:16 pm

Sztuka przetrwania (w inny sposób: surwiwal, survival) – odmiana aktywności człowieka skierowanej na gromadzenie wiedzy i umiejętności związanych z przetrwaniem w warunkach ekstremalnych.

Spis treści

//

Rodzaje surwiwalu

Surwiwal występuje w wielu odmianach, które jest dozwolone stworzyć na rzecz własnych potrzeb. Ze względu na kanon charakteru aktywności surwiwalowej na ogół wyróżnia się trzy główne odmiany: wojenny, dolec i miejski

  • surwiwal wojskowy – celem jest, jednakowo kiedy w wojsku, zakup i wyżywienie umiejętności pozwalających na behawior sprawności i życia na rzecz wykonania ustalonego zadania. ów faktor decyduje o charakterze szkolenia. Mogą tu następować formy rekreacyjne, natomiast surwiwal wojenny prawdopodobnie być rozważany jak faktyczne utrzymywanie wojskowej sprawności na przypadek działań wojennych
  • surwiwal dolec – celem jest zakup i wikt umiejętności pozwalających na samowystarczalną egzystencję w warunkach przebywania nie zważając na cywilizacją. Istnieje tu masywny podobieństwo z naturą. ów gatunek surwiwalu skierowany jest pewnie na rekreację, jednakowoż przygotowuje również do działań w warunkach zagrożeń w czasie klęsk żywiołowych, katastrof komunikacyjnych, itp.
  • surwiwal municypalny – celem surwiwalu miejskiego jest aktywność samowystarczalne w warunkach metropolii, a w takim razie szukania potencjał przetrwania w zagęszczeniu uwarunkowań społecznych. ów odmiana surwiwalu stawia ścisk na doświadczanie własnych potencjał i elementy poznawcze.

Okaz przetrwania jak rekreacja

Uważa się, iż okaz przetrwania przynależy do grupy zwanej sportami ekstremalnymi.

Jako stan rekreacji, okaz przetrwania wiąże się ze szkoleniem polegającym na ćwiczeniu odporności fizycznej i psychicznej. Różne odmiany surwiwalu (wojskowy, dolec , municypalny) łączy próba do ogólnej zaradności w sytuacjach trudnych i opresyjnych. Ma to być przeciwwaga na rzecz sygnalizowanej przez psychologów dominacji postawy wyuczonej bezradności wśród społeczeństw w dużym stopniu rozwiniętych.

Próbka przetrwania jak samodoskonalenie

Jeden z czołowych surwiwalowców w Polsce, Krzysztof J. Kwiatkowski, przeciwstawia okazjonalnemu surwiwalowi rekreacyjnemu specyficzną formę samodoskonalenia ciągłego, wyzwalającego własną funkcjonowanie (rozumianą w charakterze “nie egzystencja bezradnym”), kształcącego “orientację w rzeczywistości”. Nazywa tę postawę “surwiwal jak modus vivendi – fortel życia”. W jego opisie surwiwal jest multidyscyplinarny: łączy podstawową wiedzę z psychologii, fizjologii, medycyny i ratownictwa, botaniki, fizyki i chemii, geografii, meteorologii zaś traperki. Dotyczy w tym samym stopniu przetrwania na odludziu w górach bądź w lesie, podczas gdy i trzęsienia ziemi, wichury, pożaru azali powodzi, a dodatkowo uniknięcia skutków ludzkiej agresji azaliż autodestrukcji (depresji, nałogów itp.). Gromadzona mądrość, doskonalona w indywidualnych lub grupowych ćwiczeniach, ma przeważyć do ogólnej sprawności psychofizycznej, której specyfikę Kwiatkowski nazywa “stałą gotowością do ratownictwa”.

Jego zdaniem zajmowanie się surwiwalem (nie tożsame z “uprawianiem” – podczas gdy sportu) nie wiąże się ze szczególnymi predyspozycjami fizycznymi azali psychicznymi, jakkolwiek w konsekwencji w prawdziwy rozwiązanie prowadzi do rozwoju wielu funkcji psychofizycznych organizmu. Literat uważa, iż surwiwal wymaga refleksyjności, stałego wzbogacania indywidualnego doświadczenia. Bowiem obszarem zainteresowania surwiwalu jest “punkt kulminacyjny” natomiast bezpieczne przekraczanie indywidualnych barier i zahamowań – prawdopodobnie się przydać do zwiększenia zrównoważenia psychicznego i odporności na napięcie. Celem sztuki przetrwania jest przede wszystkim ewolucja zaradności i skuteczności w działaniach.

W lipcu 2008 odbyła się pierwsza w Polsce wywiad naukowa poświęcona surwiwalowi zorganizowana przez Wyższą Szkołę Zawodową w Białej Podlaskiej w sąsiedztwie współudziale AWF z Warszawy i Krakowa. W wyniku prowadzonych rozważań będzie wydana angaż zbiorowa - zupa polskie naukowe przenoszenie na przedmiot surwiwalu.

Jedną z istotnych postaci propagujących w praktyce surwiwal jest Ryszard Franciszek Makowski, kto wprowadzał jego elementy do pracy z trudną młodzieżą, gdy był dyrektorem zakładu poprawczego w Laskowcu.

Źródła i instytucjonalne formy sztuki przetrwania

W formie znanej jak “fortel przetrwania” surwiwal istnieje od drugiej połowy XX wieku w związku z rozwojem szkoleń w okresie wojny w Korei. Duże straty wśród pilotów amerykańskich zestrzelonych powyżej teren wroga wymusiły przygotowywanie żołnierzy do przetrwania w nieprzyjaznych warunkach.

Mimo iż uniwersalnie uważa się surwiwal za dziedzinę militarną, rodowód sztuki przetrwania znajdują się w prehistorii, u tzw. “dzikich ludów” a w życiu codziennym wsi. Surwiwal jest nieodległy skautingowi, woodcraftowi, harcerstwu. Surwiwal z zamysłu ma być metodą przeciwdziałającą i korygującą naruszoną równowagę między naturą a cywilizacją.

Szkoły przetrwania

Szkoła przetrwania to zorganizowana postać surwiwalu, z podziałem na adeptów i instruktorów, w której celem na rzecz grupy jest zakup czy też doskonalenie posiadanych umiejętności, w warunkach już zaplanowanych, z wykorzystaniem specyficznej “surwiwalowej metodologii”. Pierwszą w Europie szkołę przetrwania założył Jacek Pałkiewicz w Bassano del Grappa. ów forma działalności jest naśladowany przez firmy turystyczne natomiast zajmujące się teamworkingiem idące lecz odważnie w stronę form rekreacyjno-integracyjnych, z pominięciem elementów kompetencyjnych. Tego rodzaju działania są na rzecz uczestników zwykle formą jednorazową i doraźną – w przeciwieństwie do zakładanego wieloletniego doskonalenia surwiwalowego.

Próbka przetrwania w mediach

W Europie do aktywnych organizatorów i propagatorów sztuki przetrwania należą m.in. Bear Grylls, Raymond Mears, których programy dotyczące przetrwania w trudnych warunkach regularnie pokazywane są w telewizji w Discovery Channel, azaliż John Wisemann, na którego doświadczeniu zdobytym w jednostkach SAS bazują szkolenia wielu firm survivalowych. Wiodący prym z nich reprezentuje leśny patyna surwiwalu, pozostały głównie wojenny i miejski.

W polskiej prasie informacje o surwiwalu pojawiały się w periodykach takich kiedy Komandos, azali nieistniejących Żołnierzu Polskim i Survivalu.

Obszary zainteresowania

Surwiwal skupia się na zagadnieniach związanych z przetrwaniem osobniczym. W ramach działań przetrwaniowych jest dozwolone odseparować te związane z ochroną (funkcjonowaniem) organizmu, a wtedy zapewnieniem:

  • obecności tlenu (oddychanie)
  • utrzymania poziomu energii
  • ciepłota zewnętrzna powiązana ze znalezieniem (budową) schronienia natomiast odzieżą
  • znajomości rozpalania i utrzymywania ognia
  • ciepłota wewnętrzna powiązana z pokarmem (dostarczaniem kalorii) i jego przyrządzaniem
  • utrzymania poziomu nawodnienia organizmu (zdobywanie i uzdatnianie wody)
  • swobody poruszania
  • umiejętności unikania zagrożeń
  • sprawności wszystkich funkcji ciała i umysłu
  • sprawności funkcjonowania społecznego

Biorąc wobec uwagę te dziedziny ludzkiej wiedzy, z których czerpie surwiwal, da się uhonorować następujące obszary (przykłady):

  • botanikę
  • fizjologię
  • medycynę
  • psychologię
  • geografię
  • meteorologię
  • fizykę
  • chemię
  • materiałoznawstwo i obróbkę materiałów
  • traperkę
  • myślistwo i rybołówstwo
  • sztukę kamuflażu

Przypisy

  1. ↑ Aleksander Rawski: Mongoł w legowisku niedźwiedzia. 16 stycznia 2002. ..
  2. ↑ Por.: Hubert Wójcik: Jak wyselekcjonować szkołę przetrwania. 1 sierpnia 2001. .
  3. ↑ Por.: Interia.pl: ABC survivalu. ..
  4. ↑ Jacek Pałkiewicz, Pasja życia, Oficyna “Publikacja i Intelekt”, Gród nad Wisłą 2003.

Literatura
Autorzy polscy

  • Kozłowski S., Granice przystosowania, Gród nad Wisłą 1986; ISBN 83-214-0287-9
  • Krzysztof Kwiatkowski, Survival po polsku – nowa edycja, Łódź (1996) 2001; ISBN 83-85797-79-3; ISBN 83-85797-77-7
  • Jacek Pałkiewicz, Survival. Próbka przetrwania, Bellona, Stolica Polski 1994
  • Jacek Pałkiewicz, Sztuka przetrwania w mieście, Bellona, Gród nad Wisłą 1994
  • Jacek Pałkiewicz, Sztuka przetrwania w wodzie, Bellona, Syreni gród 1996
  • Pawełek A., Survival, PIW, Gród nad Wisłą 2004
  • Trembaczowski A., Zanim wyruszysz, inaczej ociupinę o survivalu, Bellona, Syreni gród 1998
  • Uryn BA., Survival z ludzką twarzą. Bellona, Stolica Polski 2001

Autorzy zagraniczni

  • Ashcroft F., Życie w warunkach ekstremalnych, MUZA SA, Stolica Polski 2002
  • Darman P., Podręcznik Survivalu, Pelta, Stolica Polski 1996
  • Elstner F. A., Na tropie przygody, Katowice 1989
  • Marshall S., Szkoła przetrwania, Prószyński i S-ka, Gród nad Wisłą 2000
  • Mears R., Podręcznik sztuki przetrwania, Syreni gród 2002
  • Meissner H-O., Sztuka życia i przetrwania, Stolica Polski 1990
  • Stark P., Granice wytrzymałości, Focus, Syreni gród 2003
  • Wiseman J., SAS, buda przetrwania, MUZA SA, Syreni gród 2001
  • Wiseman J., Szkoła przetrwania, Collins, Interes Księgarska, Ożarów Maz. 2007

Kategoria: Bakcyl

0

in Zainteresowania @ 12:59 pm


Żółwie czerwonolice w akwaterrarium

Odmiana wiwarium zawierająca odprysk przestrzeni wodnej i część służącą jak kontynent. Przeznaczone do hodowli zwierząt wodno-lądowych takich podczas gdy np. żółwie wodno-lądowe. Tak bywa jest to kantorek wypełnione wodą, a część lądową stanowi podwieszana czy też pływająca wyspa, czy też wystające z wody góry kamieni czy też korzenie.

Kategoria: Szwung

0

in Zainteresowania @ 12:39 pm


Spotter fotografuje EN57

Trainspotting (ang. train - szwung, spot - odczuwać, przyłapać), dryg polegające na wyczekiwaniu i rejestrowaniu numerów lokomotyw (kiedy niekiedy dodatkowo numerów wagonów) pociągów przyjeżdżających i odjeżdżających z danej (lub wielu) stacji kolejowej tudzież czasu ich zjawienia się. Zamiłowanie to jest popularne przede wszystkim w Wielkiej Brytanii. Współcześnie szerzej rozpowszechnioną formą trainspottingu jest nagrywanie danego taboru w poprzek fotografowanie i umieszczanie na stronach WWW, co jest zauważalne na skroś liczbę stron tzw. galerii kolejowych.

Zobacz też

  • Planespotting

Kategorie: Zamiłowanie • Kolejnictwo

0

in Zainteresowania @ 12:24 pm


Spotterzy na lotnisku


Spotterzy obserwujący samolot


Boeing 772 Alitalia zmierzający do Tokio


Airbus A388 Singapore Airlines lecący do Paryża


Boeing 744F Air China Cargo


Zobacz zbiór multimediów na Wikimedia Commons:
Planespotting

Planespotting (ang. plane - aeroplan, to spot - namierzać) - praca podobne trainspottingowi, w którym lecz obiektem obserwacji są wszelkie statki powietrzne. Amatorzy tego dryg zwykle wypatrują samoloty pasażerskie (okolice pasów startowych lotnisk cywilnych), albo lotnictwa wojskowego (lotniska wojskowe). Okoliczność pojawienia się samolotu tudzież jego jakość i inne dane są na ogół notowane. Co niektórzy hobbyści mało tego tego fotografują zauważone obiekty latające.

W wielu krajach spotterzy traktowani są przez władze lotnisk w charakterze pierwsza pasek ochrony. Okoliczność posiadania własnej grupy spotterów uważa się za nobilitację na rzecz lotniska.

Istnieje także pogląd RNAV Spotting alias wytwarzanie zdjęć z reguły samolotom pasażerskim toż również wojskowym na wysokości przelotowej tj. 10 000 m. Iżby móc czynić takie zdjęcia wypada mieć niesłychanie zdolny wyposażenie optyczny typu (luneta , teleskop) podłączone tak bywa z Lustrzanką cyfrową , atoli zdarzają się podobnie połączenia ze zwykłym kompaktem .

Najczęściej używanym sprzętem są:

  • Teleskopy Sky-Watcher (Synta 8,10,12 tudzież z większym natężeniem mobilne teleskopy tej firmy inaczej MAK102 i MAK127).
  • Obiektywy astronomiczne produkcji Rosyjskiej alias (Rubinar 1000 i MTO-10 tudzież MTO-11ca).
  • Luneta (ZRT 460M).

Spotterzy dzielą się na grupy obserwujące samoloty wojskowe tudzież cywilne. W większości przypadków organizują się w grupy związane z najbliższymi lotniskami. Nazwy grup tworzą od nazwy lotniska w nomenklaturze ICAO (Międzynarodowa Zrzeszenie Lotnictwa Cywilnego).

Polskie stowarzyszenia spotterów

  • EPWA Spotters - Warszawa
  • Kraków Airport Spotters - Kraków
  • epkk_spotters - Kraków
  • EPWR Spotters/Wrocław Spotters - Wrocław
  • EPGD Spotters - Gdańsk
  • EPRZ Spotters - Rzeszów
  • epsc_spotters - Szczecin
  • EPML Spotters - Mielec
  • Wlkp_Spotters - Poznań i okolice (aerodrom wojskowe w Krzesinach, aerokluby w Kobylnicy, Żernikach, Bednarach i Lesznie)
  • EPBY Spotting Ekipa - Bydgoszcz
  • EPKT Spotters - Przymierze Miłośników Lotnictwa działające na terenie Śląska i Zagłębia
  • EPLL_Spotters - Łódź
  • Wingflex - Katowicki Klub Spotterski
  • RNAVspotters.pl - związek skupiające miłośników lotnictwa obserwujących samoloty na wysokościach przelotowych

Kategoria: HobbyUkryta wariant: Artykuły wymagające uzupełnienia źródeł

0

in Zainteresowania @ 12:07 pm


ABC nurkowe - mina, lulka i płetwy

ABC nurkowe jest to potoczne epitet na maskę, fajkę do oddychania i płetwy.

Najbardziej znani producenci ABC (alfabetycznie): Cressi, Mares, Scubapro, Seeman Sub, Technisub, Tusa, Tigulio.

Kategorie: Bakcyl • Nurkowanie

0

in Zainteresowania @ 11:51 am


Spotter fotografuje EN57

Trainspotting (ang. train - zapęd, spot - percypować, wypatrzyć), bakcyl polegające na wyczekiwaniu i rejestrowaniu numerów lokomotyw (niekiedy oraz numerów wagonów) pociągów przyjeżdżających i odjeżdżających z danej (albo wielu) stacji kolejowej natomiast czasu ich zjawienia się. Zamiłowanie to jest popularne przede wszystkim w Wielkiej Brytanii. Współcześnie szerzej rozpowszechnioną formą trainspottingu jest nagrywanie danego taboru w poprzek fotografowanie i umieszczanie na stronach WWW, co jest zauważalne w poprzek liczbę stron tzw. galerii kolejowych.

Zobacz też

  • Planespotting

Kategorie: Szwung • Kolejnictwo

0

in Zainteresowania @ 11:35 am

AFOL - skrótowiec wskazujący Adult Zapaleniec of Lego, alias “pełnoletni hołdownik lego”. Określnik oznaczające fascynatów zabawy klockami firmy LEGO. Uciecha klockami zasadniczo przeznaczonymi na rzecz małych dzieci stymulować prawdopodobnie chichot. Z tego powodu dorośli fascynaci klocków zajmowali się swoim dryg w zaciszu własnych domów. W ostatnich latach wielu z nich nie wstydzi się w tej chwili swego szwung. Za pośrednictwem Internetu fani klocków rozpoczęli kojarzyć się w grupy. Określają siebie różnie:

  • AFOL - Adult Zapaleniec of Lego
  • ALE - Adult Lego Enthusiast
  • AFOLB - Adult Entuzjasta of Lego Bricks (to ostatnie określnik podkreśla, że oczarowanie dotyczy klocków, a nie firmy)

Kontaktują się za pomocą portalu LugNet. W 2004 roku powstała gromada działająca w Polsce - LugPol. Największym zlotem fanów klocków jest Brickfest odbywający się w Stanach Zjednoczonych. Gazetą fanów jest e-gazeta BrickJournal prezentująca najciekawsze konstrukcje. Interes Lego Group zauważyła dorosłych bawiących się klockami i stworzyła nie zaplanowany oprogramowanie Ambasadorowie Lego. Polskę w tym programie reprezentował Shaggie, członek LugPolu.

Spis treści

//

Konstrukcje

Tworzenie modeli przez dorosłych różnią się od dziecięcych skalą, dokładnością, kiedy niekiedy budowy, a plus tematyką, często wielce aktualną. Modele własnego pomysłu (bez wzorów) fani określają jak MOC (ang. my own creation). Epoka budowy modelu sięga kilku miesięcy. Tworzone modele to kopie istniejących, wybitnie znanych obiektów np. Tadź Mahal. Jeden z Afoli specjalizuje się w scenach biblijnych, odmienny w politycznych. Z udziałem klocków kręcone są Brickfilms - filmy ze scenami z klocków.

Zobacz też

  • LEGO
  • Ludzik LEGO

Bibliografia

  • Angelika Kucińska, Afol aktualnie w Polsce!, 14/3172 6 kwietnia 2006 Przekrój

Linki zewnętrzne

Kategorie: LEGO • Zamiłowanie

0

in Zainteresowania @ 11:18 am

Grzybobranie – akwizycja owocników grzybów (Fungi) ze stanowisk naturalnych.

W krajach północnosłowiańskich na masową skalę zbiera się mnóstwo gatunków dzikich grzybów do celów spożywczych. W przeszłości istniały zwyczaje związane z grupowym zbieraniem grzybów, których literacki wyobrażenie znajduje się w Panu Tadeuszu Adama Mickiewicza. Grzybiarstwo prawdopodobnie być ponadto źródłem zarobku, np. na rzecz ludności sąsiadującej z lasami. Dzisiaj w Polsce stanowi często gatunek dryg albo zajęcia rekreacyjnego.


Kosz z grzybami

Zwyczaj zbierania grzybów nieodzownie wiąże się z prawem do korzystania z lasu. Zbieranie możliwe jest jeżeli:

  • las jest własnością prywatną zbierającego,
  • zbierającemu przysługuje taki serwitut (w przeszłości podwórzec udostępniał ludności wiejskiej ksylem, wełna leśne, grzyby azaliż chrust),
  • las wypada do przestrzeni publicznej (w Polsce teraz większa część lasów stanowi własność Skarbu Państwa zarządzaną przez Lasy Państwowe i iks prawdopodobnie w nich nagromadzać grzyby).

Prawo do zbierania grzybów nie obejmuje gatunków chronionych, obszarów chronionych (w tym tzw. szkółek) ani prawa do eksportu.

W polskim klimacie większa część gatunków grzybów jadalnych dojrzewa w okresie od późnego lata do późnej jesieni (tj. zazwyczaj od sierpnia do października), w związku z czym grzybobrania odbywają się plus w tym czasie. Gwałtowny postęp grzybów wymaga utrzymującego się przez parę dni wilgotnego podłoża (tj. wymaga deszczu).

Przed konsumpcją grzyby muszą stać się poddane suszeniu, marynowaniu albo gotowaniu (szczegół zup i sosów).

Kategorie: Leśnictwo • Szwung • Odpoczynek

0

in Zainteresowania @ 10:37 am

Wargaming (dodatkowo gry wojenne, bitewne, figurkowe, strategiczne) - gatunek dryg związanego z grami wojennymi i strategicznymi, mającymi na celu symulację konfliktów zbrojnych w możliwie dokładnym stopniu, uwzględniając takie czynniki podczas gdy zaopatrzenie, rola widzenia itp. Większości gier dotyczy konfliktów historycznych czy też współczesnych, popularne są plus gry wojenne w realiach science fiction i science fiction.

Spis treści

//

Historia

Początki gier wojennych to XIX stulecie, podczas gdy w roku 1811 zabawa Kriegspiel symulująca wojnę francusko-pruską stała się elementem wyszkolenia oficerów pruskich.

Na początku XX wieku ukazały się książki Herberta George’a Wellsa Floor Games i Little Wars, w których pisarz starał się zgromadzić reguły dotyczące gier figurkowych. Kwitnięcie zainteresowania nastąpił w okresie po II wojnie światowej - pierwotnie gry planszowe i figurkowe, a społem z upowszechnieniem komputerów pojawiły się wojenne gry komputerowe.

Rodzaje

  • gry karciane - gry wykorzystujące specjalne karty oznaczające jednostki ewentualnie zdarzenia
  • gry figurkowe - gry z wykorzystaniem figurek, często i padło do gry i specjalnych dioram, np. Warhammer Fantastyka Battle, Warhammer 40,000, De Bellis Antiquitatis, Szczelba, Operation : World Duchota 2
  • gry planszowe - gry z użyciem żetonów na planszy podzielonej średnio na pola heksagonalne, np. Risk, Squad Leader, Storm Over Arnhem, polskie systemy typu WB95 azali B35i inne
  • gry komputerowe - gry z udziałem komputera zarówno w charakterze przeciwnika, gdy i przez mejl, często korzystające z innych wzorów np. Panzer General, Steel Panthers, Close Combat, Combat Mission,Laventhar, John Tillers Combat Series.

Zobacz też

  • Gra strategiczna, komputerowa uciecha strategiczna, rozrywka bitewna, zabawa wojenna, uciecha karciana

Przypisy

  1. ↑ Origins of the Kriegsspiel, Bill Leeson
  2. ↑ Jane’s Naval Parność Game: Jane’s website
  3. ↑ Greg Costikyan, Little Wars & Floor Games: An Introduction, Hogshead Publishing Ltd. (1995)

Kategorie: Gry • Bakcyl

Next Page »