Sztuka przetrwania (w inny sposób: surwiwal, survival) – forma aktywności człowieka skierowanej na gromadzenie wiedzy i umiejętności związanych z przetrwaniem w warunkach ekstremalnych.
Spis treści
//
Rodzaje surwiwalu
Surwiwal występuje w wielu odmianach, które jest dozwolone stworzyć na rzecz własnych potrzeb. Ze względu na reguła charakteru aktywności surwiwalowej przeważnie wyróżnia się trzy główne odmiany: wojenny, baks i miejski
- surwiwal wojenny – celem jest, równie gdy w wojsku, kupno i wikt umiejętności pozwalających na behawior sprawności i życia na rzecz wykonania ustalonego zadania. ów składnik decyduje o charakterze szkolenia. Mogą tu następować formy rekreacyjne, wszak surwiwal wojenny prawdopodobnie być rozważany jak faktyczne utrzymywanie wojskowej sprawności na sprawa działań wojennych
- surwiwal baks – celem jest kupno i wikt umiejętności pozwalających na samowystarczalną egzystencję w warunkach przebywania oprócz cywilizacją. Istnieje tu potężny podobieństwo z naturą. ów forma surwiwalu zorientowany jest pewnie na rekreację, wszak przygotowuje ponadto do działań w warunkach zagrożeń w trakcie klęsk żywiołowych, katastrof komunikacyjnych, itp.
- surwiwal komunalny – celem surwiwalu miejskiego jest funkcjonowanie samowystarczalne w warunkach metropolii, a w takim przypadku szukania siła przetrwania w zagęszczeniu uwarunkowań społecznych. ów forma surwiwalu stawia napór na doświadczanie własnych dyspozycja i elementy poznawcze.
Próbka przetrwania jak rekreacja
Uważa się, iż egzemplarz przetrwania przynależy do grupy zwanej sportami ekstremalnymi.
Jako jakość rekreacji, okaz przetrwania wiąże się ze szkoleniem polegającym na ćwiczeniu odporności fizycznej i psychicznej. Różne odmiany surwiwalu (wojenny, dolar , municypalny) łączy staranie do ogólnej zaradności w sytuacjach trudnych i opresyjnych. Ma to być przeciwwaga na rzecz sygnalizowanej przez psychologów dominacji postawy wyuczonej bezradności wśród społeczeństw daleko rozwiniętych.
Próbka przetrwania jak samodoskonalenie
Jeden z czołowych surwiwalowców w Polsce, Krzysztof J. Kwiatkowski, przeciwstawia okazjonalnemu surwiwalowi rekreacyjnemu specyficzną formę samodoskonalenia ciągłego, wyzwalającego własną działalność (rozumianą jak “nie egzystencja bezradnym”), kształcącego “orientację w rzeczywistości”. Nazywa tę postawę “surwiwal jak modus vivendi – wybieg życia”. W jego opisie surwiwal jest multidyscyplinarny: łączy podstawową wiedzę z psychologii, fizjologii, medycyny i ratownictwa, botaniki, fizyki i chemii, geografii, meteorologii a traperki. Dotyczy w tym samym stopniu przetrwania na odludziu w górach bądź w lesie, gdy i trzęsienia ziemi, wichury, pożaru azaliż powodzi, a oraz uniknięcia skutków ludzkiej agresji azaliż autodestrukcji (depresji, nałogów itp.). Gromadzona mądrość, doskonalona w indywidualnych albo grupowych ćwiczeniach, ma przeważyć do ogólnej sprawności psychofizycznej, której specyfikę Kwiatkowski nazywa “stałą gotowością do ratownictwa”.
Jego zdaniem zajmowanie się surwiwalem (nie tożsame z “uprawianiem” – gdy sportu) nie wiąże się ze szczególnymi predyspozycjami fizycznymi azali psychicznymi, aliści w konsekwencji w rzeczywisty podejście prowadzi do rozwoju wielu funkcji psychofizycznych organizmu. Literat uważa, iż surwiwal wymaga refleksyjności, stałego wzbogacania indywidualnego doświadczenia. Bowiem obszarem zainteresowania surwiwalu jest “punkt kulminacyjny” i bezpieczne przekraczanie indywidualnych barier i zahamowań – przypadkiem się dodać do zwiększenia zrównoważenia psychicznego i odporności na napięcie. Celem sztuki przetrwania jest przede wszystkim postęp zaradności i skuteczności w działaniach.
W lipcu 2008 odbyła się pierwsza w Polsce spotkanie naukowa poświęcona surwiwalowi zorganizowana przez Wyższą Szkołę Zawodową w Białej Podlaskiej niedaleko współudziale AWF z Warszawy i Krakowa. W wyniku prowadzonych rozważań będzie wydana zatrudnienie zbiorowa - pierwsze danie polskie naukowe obsługiwanie na idea surwiwalu.
Jedną z istotnych postaci propagujących w praktyce surwiwal jest Ryszard Franciszek Makowski, kto wprowadzał jego elementy do pracy z trudną młodzieżą, gdy był dyrektorem zakładu poprawczego w Laskowcu.
Źródła i instytucjonalne formy sztuki przetrwania
W formie znanej jak “wyjście przetrwania” surwiwal istnieje od drugiej połowy XX wieku w związku z rozwojem szkoleń w okresie wojny w Korei. Duże straty wśród pilotów amerykańskich zestrzelonych ponad teren wroga wymusiły przygotowywanie żołnierzy do przetrwania w nieprzyjaznych warunkach.
Mimo iż uniwersalnie uważa się surwiwal za dziedzinę militarną, źródło sztuki przetrwania znajdują się w prehistorii, u tzw. “dzikich ludów” natomiast w życiu codziennym wsi. Surwiwal jest niedaleki skautingowi, woodcraftowi, harcerstwu. Surwiwal z zamysłu ma być metodą przeciwdziałającą i korygującą naruszoną równowagę między naturą a cywilizacją.
Szkoły przetrwania
Szkoła przetrwania to zorganizowana jakość surwiwalu, z podziałem na adeptów i instruktorów, w której celem na rzecz grupy jest kupno albo doskonalenie posiadanych umiejętności, w warunkach już zaplanowanych, z wykorzystaniem specyficznej “surwiwalowej metodologii”. Pierwszą w Europie szkołę przetrwania założył Jacek Pałkiewicz w Bassano del Grappa. ów odmiana działalności jest naśladowany przez firmy turystyczne natomiast zajmujące się teamworkingiem idące wprawdzie bohatersko w stronę form rekreacyjno-integracyjnych, z pominięciem elementów kompetencyjnych. Tego rodzaju działania są na rzecz uczestników na ogół formą jednorazową i doraźną – w przeciwieństwie do zakładanego wieloletniego doskonalenia surwiwalowego.
Okaz przetrwania w mediach
W Europie do aktywnych organizatorów i propagatorów sztuki przetrwania należą m.in. Bear Grylls, Raymond Mears, których programy dotyczące przetrwania w trudnych warunkach regularnie pokazywane są w telewizji w Discovery Channel, azaliż John Wisemann, na którego doświadczeniu zdobytym w jednostkach SAS bazują szkolenia wielu firm survivalowych. Najważniejszy z nich reprezentuje leśny sznyt surwiwalu, dalszy głównie wojskowy i miejski.
W polskiej prasie informacje o surwiwalu pojawiały się w periodykach takich gdy Komandos, azali nieistniejących Żołnierzu Polskim i Survivalu.
Obszary zainteresowania
Surwiwal skupia się na zagadnieniach związanych z przetrwaniem osobniczym. W ramach działań przetrwaniowych jest dozwolone odizolować te związane z ochroną (funkcjonowaniem) organizmu, a w takim razie zapewnieniem:
- obecności tlenu (oddychanie)
- utrzymania poziomu energii
- ciepłota zewnętrzna powiązana ze znalezieniem (budową) schronienia i odzieżą
- znajomości rozpalania i utrzymywania ognia
- ciepłota wewnętrzna powiązana z pokarmem (dostarczaniem kalorii) natomiast jego przyrządzaniem
- utrzymania poziomu nawodnienia organizmu (zdobywanie i uzdatnianie wody)
- swobody poruszania
- umiejętności unikania zagrożeń
- sprawności wszystkich funkcji ciała i umysłu
- sprawności funkcjonowania społecznego
Biorąc poniżej uwagę te dziedziny ludzkiej wiedzy, z których czerpie surwiwal, da się uhonorować następujące obszary (przykłady):
- botanikę
- fizjologię
- medycynę
- psychologię
- geografię
- meteorologię
- fizykę
- chemię
- materiałoznawstwo i obróbkę materiałów
- traperkę
- myślistwo i rybołówstwo
- sztukę kamuflażu
Przypisy
- ↑ Aleksander Rawski: Mongoł w legowisku niedźwiedzia. 16 stycznia 2002. ..
- ↑ Por.: Hubert Wójcik: Jak wyselekcjonować szkołę przetrwania. 1 sierpnia 2001. .
- ↑ Por.: Interia.pl: ABC survivalu. ..
- ↑ Jacek Pałkiewicz, Pasja życia, Firma wydawnicza “Lektura i Mądrość”, Gród nad Wisłą 2003.
Spis bibliograficzny
Autorzy polscy
- Kozłowski S., Granice przystosowania, Gród nad Wisłą 1986; ISBN 83-214-0287-9
- Krzysztof Kwiatkowski, Survival po polsku – nowa edycja, Łódź (1996) 2001; ISBN 83-85797-79-3; ISBN 83-85797-77-7
- Jacek Pałkiewicz, Survival. Egzemplarz przetrwania, Bellona, Syreni gród 1994
- Jacek Pałkiewicz, Sztuka przetrwania w mieście, Bellona, Stolica Polski 1994
- Jacek Pałkiewicz, Sztuka przetrwania w wodzie, Bellona, Gród nad Wisłą 1996
- Pawełek A., Survival, PIW, Stolica Polski 2004
- Trembaczowski A., Zanim wyruszysz, alias ociupinę o survivalu, Bellona, Syreni gród 1998
- Uryn BA., Survival z ludzką twarzą. Bellona, Gród nad Wisłą 2001
Autorzy zagraniczni
- Ashcroft F., Życie w warunkach ekstremalnych, MUZA SA, Gród nad Wisłą 2002
- Darman P., Podręcznik Survivalu, Pelta, Gród nad Wisłą 1996
- Elstner F. A., Na tropie przygody, Katowice 1989
- Marshall S., Szkoła przetrwania, Prószyński i S-ka, Syreni gród 2000
- Mears R., Podręcznik sztuki przetrwania, Syreni gród 2002
- Meissner H-O., Sztuka życia i przetrwania, Stolica Polski 1990
- Stark P., Granice wytrzymałości, Focus, Stolica Polski 2003
- Wiseman J., SAS, buda przetrwania, MUZA SA, Stolica Polski 2001
- Wiseman J., Szkoła przetrwania, Collins, Interes Księgarska, Ożarów Maz. 2007
Kategoria: Bakcyl
